Svjatoslav greep zijn telefoon en begon iemand te bellen.
— Anton Vladimirovitsj?
Met Volkonski.
Ik heb hier een probleem…
Wat?
U weet het al?
Maar ik kan het uitleggen…
Ontslagen?
Maar… Hallo?
Hallo!
Hij liet zijn telefoon zakken en staarde in het niets.
— Wat is er gebeurd? — vroeg Zlata meelevend.
— Krymov… hij heeft me ontslagen.
Hij zei dat ik zijn familie te schande heb gemaakt.
— O ja, dat vergat ik te zeggen.
Een uur geleden stuurde ik Vitalina onze intieme foto’s.
Die jij maakte op vakantie in Thailand.
Zij raakte overstuur en ging bij haar oom huilen.
— Jij hebt mijn leven verwoest!
— Nee, Slava.
Jij hebt het zelf verwoest.
Ik heb het alleen versneld.
De deurwaarders waren klaar.
— Meneer Volkonski, u moet binnen vijf dagen betalen, anders gaan we over tot verkoop van het in beslag genomen bezit.
U mag ook niet naar het buitenland tot de schuld volledig is afgelost.
— Wat?!
Ik heb over een week tickets naar Dubai!
— Annuleer ze, — adviseerde de deurwaarder.
Of verschuif het.
Vijf jaar, tot je alles hebt afbetaald.
De deurwaarders gingen weg.
Svjatoslav stond midden in de woonkamer en keek naar Zlata.
— Waarom?
A teljes főzési lépésekért lapozz a következő oldalra, vagy kattints a Megnyitás gombra (>), és ne felejtsd el MEGOSZTANI a Facebook-ismerőseiddel.
